-
Integraal kijken
Organisaties zijn complexe systemen waarin alles met elkaar samenhangt. Nog veel te vaak (als je het ons vraagt) wordt ontwikkeling of verandering te simpel benaderd. Alsof een organisatie uit losse puzzelstukjes bestaat die je afzonderlijk kunt aanpassen.
Maar zo werkt het niet. Je kunt niet aan de structuur draaien zonder dat dit iets doet met gedrag. Je kunt niet over cultuur praten zonder te kijken naar de afspraken, systemen en rituelen die die cultuur elke dag bevestigen. En je kunt mensen niet vragen om meer eigenaarschap te nemen als de omgeving daar eigenlijk geen ruimte voor geeft.
Daarom kijken wij altijd integraal. Naar individuen én teams. Naar gedrag én overtuigingen. Naar cultuur én structuur. Juist door meerdere perspectieven tegelijk te bekijken, ontstaat er scherper zicht op wat er werkelijk speelt.
Soms blijkt een samenwerkingsvraagstuk eigenlijk een mandaatvraag. Soms komt een strategie niet van de grond door oude overlegpatronen. En soms vraagt een team niet om nog een training, maar om een structuur die het gewenste gedrag eindelijk mogelijk maakt.
Integraal kijken helpt om niet te snel naar oplossingen te springen. Eerst begrijpen wat er gebeurt. Dan pas kiezen wat nodig is, altijd met oog voor het geheel. Alleen dan ontstaat er duurzame ontwikkeling.
-
Iteratief werken
Uiteindelijk zijn het de mensen die het moeten doen. Of het nu gaat om strategie, teamontwikkeling, cultuur, leiderschap of grote bewegingen in de organisatie: mensen geven betekenis, maken keuzes, nemen eigenaarschap, haken aan of haken af. Daar gebeurt de ontwikkeling. Niet op papier, maar in de praktijk van elke dag.
Wie dat serieus neemt, kan niet werken met een route die vooraf volledig is uitgedacht en daarna over de organisatie wordt uitgerold. Daarvoor zijn mensen te krachtig, te gelaagd en te onvoorspelbaar. Organisaties leven. Ze reageren, leren, vertragen, versnellen en geven onderweg nieuwe betekenis aan wat er gebeurt.
Daarom werken wij iteratief. We kijken, luisteren, voelen en onderzoeken wat er gebeurt. Niet één keer aan het begin, maar steeds opnieuw. We zetten een stap, kijken wat die stap in beweging brengt, kalibreren opnieuw en kiezen dan de best passende volgende stap.
Door aan te blijven sluiten bij de realiteit, ontstaat echte ontwikkeling. De toekomst laat zich meestal slecht voorspellen. De eerstvolgende beste stap richting het einddoel wél!
-
Bouwen op wat werkt
Zo vaak gaat de aandacht vanzelf naar wat niet goed gaat. Naar het probleem, het tekort, de weerstand, het gat tussen waar je bent en waar je naartoe wilt. Logisch, want daar schuurt het. Maar wie alleen kijkt naar wat ontbreekt, mist vaak waar de beweging al begonnen is.
Daarom werken wij vanuit de positieve psychologie. Dat betekent niet dat alles alleen maar gezellig mag zijn. Het betekent wél dat we dat we bewust aansluiten bij waar al energie zit door waarderend te onderzoeken. Wanneer zijn mensen op hun best? Waar ontstaat eigenaarschap vanzelf? Welke samenwerking loopt wél? En wat maakt dat dat daar lukt?
In die momenten zit vaak veel informatie. Over talent, over condities die werken, over patronen die groter mogen worden. Door daarop voort te bouwen, ontstaat ontwikkeling niet als iets wat van buitenaf wordt opgelegd, maar als iets wat van binnenuit kan groeien.
Wat je aandacht geeft, groeit. Het klinkt cliché, maar is echt waar. Dus als aandacht groei betekent, laten we die aandacht dan goed richten! Zo wordt ontwikkeling iets wat energie geeft, waar mensen aan mee wíllen bouwen en wat je samen vormgeeft.